Чаҳ аҷаб буд зи ту эй писар ки ба ҳоли мо назарӣ кунӣ

چه عجب بود ز تو ای پسر که به حال ما نظری کنی

зи сари сафо қадамӣ наҳй ба раҳи вафо гузарӣ кунӣ

ز سر صفا قدمی نهی به ره وفا گذری کنی

Таваҳҳумӣ рӯй ва ман аз ақаб ба фиғон ки азсрмрҳмт

توهمی روی و من از عقب به فغان که ازسرمرحمت

Чу расад ба гӯши ту он садо ба сӯй қФонзрӣ кунӣ

چو رسد به گوش تو آن صدا به سوی قفانظری کنی

Чаҳ ҷафо азон бтрм буд ки кунӣ вафо ба дигар касон

چه جفا ازان بترم بود که کنی وفا به دگر کسان

Ба вафои ту ки на розӣами зи ҷафо ки бо дгарӣ кунӣ

به وفای تو که نه راضیم ز جفا که با دگری کنی

Чу рисӣ ба кулбаи меҳнатам чаҳ кашам ба пеши ту моҳзр

چو رسی به کلبه محنتم چه کشم به پیش تو ماحضر

Ки ту нури дидаи чунон Не ки назар ба моҳзрӣ кунӣ

که تو نور دیده چنان نیی که نظر به ماحضری کنی

Ману дили фитодаи зиҳами ҷдокрмӣ буд зи ту эй сабо

من و دل فتاده زهم جداکرمی بود ز تو ای صبا

Ки ба дили зи ман хабарии диҳӣу зи дили маро хабарӣ кунӣ

که به دل ز من خبری دهی و ز دل مرا خبری کنی

Чу зи худ ҷудо нашудӣ дило ба ҳавоӣ каъба макун сафар

چو ز خود جدا نشدی دلا به هوای کعبه مکن سفر

Ба висоли каъбаи гуҳии рисӣ ки зи худ ҷудо сафарӣ кунӣ

به وصال کعبه گهی رسی که ز خود جدا سفری کنی

Чу балои ҷони ту ҷомё набӯд бғир батон касе

چو بلای جان تو جامیا نبود بغیر بتان کسی

Чу расад бутии хиради он буд ки азон бало ҳазарӣ кунӣ

چو رسد بتی خرد آن بود که ازان بلا حذری کنی