Субҳдами доштам аз ғунча нашукуфта шигифт

صبحدم داشتم از غنچه نشکفته شگفت

Ки чаро сари дил аз булбул ошуфта наҳуфт

که چرا سر دل از بلبل آشفته نهفت

Бод гуфт ин ҳамаи хандони лабяш зон сабаб аст

باد گفت این همه خندان لبیش زان سبب است

Ки фурӯ хӯрд ба дили хӯн ва ба кас роз нагуфт

که فرو خورد به دل خون و به کس راز نگفت

Кӣ шавад оинаи талъати ёри он солик

کی شود آینه طلعت یار آن سالک

Каз ғубори дгарони соҳат андеша нарафт

کز غبار دگران ساحت اندیشه نرفت

Ҳеҷ судӣ накунад шаби ҳамаи шаби бедорӣ

هیچ سودی نکند شب همه شب بیداری

Дидаи бахт чу дар мавъид дидор бихуфт

دیده بخت چو در موعد دیدار بخفت

Дорам овезаи гӯши хирад аз пери Муғон

دارم آویزه گوش خرد از پیر مغان

Ин гуҳарро ки ба алмоси иборат май сифт

این گهر را که به الماس عبارت می سفت

К-эии писаргар ҳаваси ҳамраҳеи мо дорӣ

کای پسر گر هوس همرهی ما داری

Шӯи тиҳии сояи сифат аз худ ва бар хок беафт

شو تهی سایه صفت از خود و بر خاک بیفت

Ҷомёи ранҷи талаби каш ки нашуд қадршинос

جامیا رنج طلب کش که نشد قدرشناس

Ҳаркиро гавҳари ин баҳр ба даст омад муфт

هرکه را گوهر این بحر به دست آمد مفت