Чу дар тариқи иродатнигор мо дўдл аст

چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

Ба ҳар куҷо равад аз кӯии икдлон бҳл аст

به هر کجا رود از کوی یکدلان بحل است

зи чин ба лавҳи ҷабинаши ҳазор нақш хатост

ز چین به لوح جبینش هزار نقش خطاست

Чаҳ суди азонкаҳи Рахши рашки сӯрат чгл аст

چه سود ازانکه رخش رشک صورت چگل است

зи лутфу қаҳри ваии осӯдагии наёбади кас

ز لطف و قهر وی آسودگی نیابد کس

Мизоҷ ӯ чу на дар таври ҳасан муътадил аст

مزاج او چو نه در طور حسن معتدل است

Ба теғи фурқати азу ба ки бугсалами пайванд

به تیغ فرقت ازو به که بگسلم پیوند

Ба зулф ӯ раги ҷонам агарчӣ муттасил аст

به زلف او رگ جانم اگرچه متصل است

Чу рехти бигнҳми хӯни зи акси хӯн ман аст

چو ریخت بیگنهم خون ز عکس خون من است

Ки сурх гашта рух ӯ на онкӣ мунфаил аст

که سرخ گشته رخ او نه آنکه منفعل است

Гиёҳи меҳр чаҳ бӯем азу ки дасти қазо

گیاه مهر چه بویم ازو که دست قضا

Фишондаи тухми ҷафои коряш дар об ва гул аст

فشانده تخم جفا کاریش در آب و گل است

Ба дилбарӣ ки набӯд аҳл , дод дили ҷомӣ

به دلبری که نبود اهل، داد دل جامی

Кунун з карда худ пеши аҳли дил хаҷал аст

کنون ز کرده خود پیش اهل دل خجل است