Дарин саҳифа чу оғоз кардам имло ро

درین صحیفه چو آغاز کردم املا را

Гирифтам аз ҳамаи аўлиٰи санои мўлиٰ ро

گرفتم از همه اولیٰ ثنای مولیٰ را

Заҳр чаҳ ҳаст тариқи саноӣ ӯ аўлиٖи сет

زهر چه هست طریق ثنای او اولیٖ ست

Ба пои сидқи супурдами тариқи аўлиٰ ро

به پای صدق سپردم طریق اولیٰ را

Муқаддарӣ ки ба сунъи бадеъи худ пӯшед

مقدری که به صنع بدیع خود پوشید

Либоси ҳасани иборати арӯси маънӣ ро

لباس حسن عبارت عروس معنی را

Чу хон ниҳод ба хилвати сарои ҷӯади нишонд

چو خوان نهاد به خلوت‌سرای جود نشاند

Ба садри маҷлиси фитрати уқули аўлиٰ ро

به صدر مجلس فطرت عقول اولیٰ را

Нишони зи ҷилва худ дод дар маҷолии кун

نشان ز جلوهٔ خود داد در مجالی کون

Чу дар кашид ба қайди сувари ҳаюло ро

چو در کشید به قید صور هیولا را

Агар шарора қаҳраш расад ба сидра кунад

اگر شراره قهرش رسد به سدره کند

Дарахти миваи зақуми шохи тӯбо ро

درخت میوه زقوم شاخ طوبی را

Вагар шмомаҳи лутфаши нафас зинда созад

وگر شمامهٔ لطفش نفس زنده سازد

Риёзи хулди шқоўтсрои уқбо ро

ریاض خلد شقاوتسرای عقبی را

Паии ҳидояти фиръавнёни зулмати рӯ

پی هدایت فرعونیان ظلمت رو

Ба нури хеш қавӣ дошт дасти Мӯсо ро

به نور خویش قوی داشت دست موسی را

Намӯд фазли таҷарруд ба хокёни равшан

نمود فضل تجرد به خاکیان روشن

Ба офтоб чу ҳамсояи сохт исо ро

به آفتاب چو همسایه ساخت عیسی را

Ба сари ҳикмат ӯ кас намерасад вари не

به سر حکمت او کس نمی رسد ور نی

Зумуррад аз чаҳ кунад кӯри чашми афъӣ ро

زمرد از چه کند کور چشم افعی را

Вагар на нури вай аз рӯй некӯон пайдост

وگر نه نور وی از روی نیکوان پیداست

Чароғи дидаи маҷнӯн ки сохт Лайлӣ ро

چراغ دیده مجنون که ساخت لیلی را

Барои доираи гул ба боғ бе паргор

برای دایره گل به باغ بی پرگار

Диҳад ба наУмия ҳар соли табъи Монӣ ро

دهد به نامیه هر سال طبع مانی را

Зуннори лолау нури шукуфа тоза кунад

زنار لاله و نور شکوفه تازه کند

Ба ҷилваи гоҳи чамани шеваи таҷаллӣ ро

به جلوه گاه چمن شیوه تجلی را

Ба пеши маснади гули гӯша раёҳин аст

به پیش مسند گل گوشه ریاحین است

Ба булбулон диҳад иншоади шеъру иншо ро

به بلبلان دهد انشاد شعر و انشا را

Хиради зи канаи камолаш ба зарра Эй нарасед

خرد ز کنه کمالش به ذره ای نرسید

Балӣ чаҳ баҳраи зи хуршеди чашми аъамӣ ро

بلی چه بهره ز خورشید چشم اعمی را

Агар зи дафтари тавҳид боядат ҳарфӣ

اگر ز دفتر توحید بایدت حرفی

Дро ба мактаб Тифлон бихон алиф бо ро

درآ به مکتب طفلان بخوان الف با را

Бутаст ҳар чаҳ буд баъди ваҳдаташ яъне

بت است هر چه بود بعد وحدتش یعنی

Пас аз алиф ки рақам кардаанд бо торо

پس از الف که رقم کرده اند با تارا

Ба санг ло башикан ҷоми иззати ҳама ро

به سنگ لا بشکن جام عزت همه را

Бад-ӣн шикаст макун хоси лоату ъзӣ ро

بدین شکست مکن خاص لات و عزی را

Бузургвори худоё ба он сутӯда ки кард

بزرگوار خدایا به آن ستوده که کرد

Ба ҷанб ҳастӣ ту таии бисоти даъвӣ ро

به جنب هستی تو طی بساط دعوی را

зи бас ки брдл ӯ рехти ҳуби зотии ту

ز بس که بردل او ریخت حب ذاتی تو

Зиҳам накард ҷудои таъми хавфу башарӣ ро

زهم نکرد جدا طعم خوف و بشری را

Ки рӯй хотири ҷомии чунон сӯии худ дор

که روی خاطر جامی چنان سوی خود دار

Ки пушт пой занад ҳаззи дайну дунё ро

که پشت پای زند حظ دین و دنیا را

Мабар зи силки рафиқони асфалаши берун

مبر ز سلک رفیقان اسفلش بیرون

Накарда қиблаи ҳиммати рафиқи аъло ро

نکرده قبله همت رفیق اعلی را