Сқоки аллоҳ ё хайри алмғонӣ
سقاک الله یا خیر المغانی
Влои ахлоки ани васли алғўонӣ
ولا اخلاک عن وصل الغوانی
Туе он осмони байти маъмур
تویی آن آسمان بیت معمور
Ки дар рӯй заминат нест сонӣ
که در روی زمینت نیست ثانی
зи хуршеди ҷҳонсўзи ҳаводис
ز خورشید جهانسوز حوادث
Кунад сақфи рафеъати сояи бонӣ
کند سقف رفیعت سایه بانی
Ба зер по фиканда фарши саҳнат
به زیر پا فکنده فرش صحنت
Ҳарифонро бисоти Комронӣ
حریفان را بساط کامرانی
Дару девор ту бошад мунаққаш
در و دیوار تو باشد منقش
Ба нақши ҷумлаи омол ва амоне
به نقش جمله آمال و امانی
Фурӯғи шамсаи ?ут чун рӯзи равшан
فروغ شمسه ات چون روز روشن
Намӯда дар шаби асрор наоне
نموده در شب اسرار نهانی
Буд ҳавзат ба сони чашмаи Хизр
بود حوضت به سان چشمه خضر
Лаболаб аз зулоли зиндагонӣ
لبالب از زلال زندگانی
зи фаввора чу резии оби софӣ
ز فواره چو ریزی آب صافی
Ба Фсодии ғариби андешаи Монӣ
به فصادی غریب اندیشه مانی
Ки бар ҷои ақиқтар зи ншстр
که بر جای عقیق تر ز نشستر
Сӯии болои булӯр ҳал фишонӣ
سوی بالا بلور حل فشانی
зи лаҳни савти абвобати расида
ز لحن صوت ابوابت رسیده
Ба ҳргўшӣ навой шодмонӣ
به هرگوشی نوای شادمانی
Вази инҳо ҷумлаи беҳтари онкии гуҳи гоҳ
وز اینها جمله بهتر آنکه گه گاه
Маконати хусрави олии маконе
مکانت خسرو عالی مکانی
Ба нур рӯйу зулмати сӯзии рой
به نور روی و ظلمت سوزی رای
Чароғи дӯдаи Темури хонӣ
چراغ دوده تیمور خانی
Шаҳи соҳибқирони султони ҳусайни он
شه صاحبقران سلطان حسین آن
Ки бар вай хатм шуд соҳибқиронӣ
که بر وی ختم شد صاحبقرانی
Ба як лаҳза сетанд кишварӣ ро
به یک لحظه ستاند کشوری را
Ҳамин бошад ҳади кшўрстонӣ
همین باشد حد کشورستانی
Ба ҳар кишвар ки ронад Рахши давлат
به هر کشور که راند رخش دولت
Кунад бо ӯ саодати ҳмънонӣ
کند با او سعادت همعنانی
Кунад ҷўдш з хон неъмати хеш
کند جودش ز خوان نعمت خویش
Ба ҳар дами олимиро миҳмонӣ
به هر دم عالمی را میهمانی
Чу дар қонӯни дониши неъмати хеш
چو در قانون دانش نعمت خویش
Ба ҳар дами олимиро миҳмонӣ
به هر دم عالمی را میهمانی
Чу дар қонӯни дониш нукта ронад
چو در قانون دانش نکته راند
Хирад оҷиз шавад аз нуктаи доне
خرد عاجز شود از نکته دانی
Чу бар тахти ҷҳондорӣ наад пой
چو بر تخت جهانداری نهد پای
Сарафрозади бадви тоҷи киёнӣ
سرافرازد بدو تاج کیانی
зи Ямани теғ ӯ равшан шуд офоқ
ز یمن تیغ او روشن شد آفاق
Чунон каз лмъаҳи барқи ямонӣ
چنان کز لمعه برق یمانی
Ба стар ғайб ҳар сиррӣ ки махфӣаст
به ستر غیب هر سری که مخفیست
Кунад онро забонаши тарҷумонӣ
کند آن را زبانش ترجمانی
Зоҳни теғ ӯ бастаи сети садӣ
زآهن تیغ او بسته ست سدی
Ба пеши фитнаи охири замонӣ
به پیش فتنه آخر زمانی
Наёрад шодии анфоси ҳасудаш
نیارد شادی انفاس حسودش
Нахандад ғунча аз бод хазоне
نخندد غنچه از باد خزانی
Паии побӯс ӯ ҳаст осмон ро
پی پابوس او هست آسمان را
Ба даргоҳаши ҳавои остонӣ
به درگاهش هوای آستانی
Забон кӯтоҳ кун ҷомии зи гуфтор
زبان کوتاه کن جامی ز گفتار
Машав ғарраи бад-ӣни ширини забонӣ
مشو غره بدین شیرین زبانی
Дарони ҳазрат ки пари гӯйӣ адаб нест
درآن حضرت که پر گویی ادب نیست
Дуои гӯйӣ бааст аз мадҳи хуоне
دعا گویی به است از مدح خوانی
Ало то бошад аҳкоми заминӣ
الا تا باشد احکام زمینی
Ба вифқи вазъҳои осмонӣ
به وفق وضعهای آسمانی
Ҳамеша осмонро боди вазъӣ
همیشه آسمان را باد وضعی
Ки бошад давлати шаҳро нишоне
که باشد دولت شه را نشانی
Қазои дузад ба қддўлт ӯ
قضا دوزد به قددولت او
Қабое аз бақои ҷовдонӣ
قبایی از بقای جاودانی
Равад зонгўнаҳи малики ин ҷаҳонаш
رود زانگونه ملک این جهانش
Ки гардад асли малики он ҷаҳонӣ
که گردد اصل ملک آن جهانی