Ҳар ки байнам ки пас зонуии ғам оҳ кашад

هر که بینم که پس زانوی غم آه کشد

МеРом аз ғам ки мабодои зи ғами он моҳ кашад

میرم از غم که مبادا ز غم آن ماه کشد

Бо вуҷӯди қади раъноаш агар зоҳид ро

با وجود قد رعناش اگر زاهد را

Дил ба тӯбо кашад аз ҳиммат кӯтоҳ кашад

دل به طوبی کشد از همت کوتاه کشد

Ҳарки аз перҳанаши накҳат ҷон ёфт куҷо

هرکه از پیرهنش نکهت جان یافت کجا

Миннати буии гул аз бод саҳаргоҳ кашад

منت بوی گل از باد سحرگاه کشد

Огаҳии ҷӯии дарини роҳ ки устоди азал

آگهی جوی دراین راه که استاد ازل

Рақами ишқ ба лавҳи дил огоҳ кашад

رقم عشق به لوح دل آگاه کشد

Гӯи маро зор бикаш гирди ҳама шаҳр бикаш

گو مرا زار بکش گرد همه شهر بکش

Сари зи ҳукмаши нкшм хоҳ кашад хоҳ кашад

سر ز حکمش نکشم خواه کشد خواه کشد

намекунам шаби ҳамаи шаб аз ғам ӯ нолау оҳ

می کنم شب همه شب از غم او ناله و آه

Чун асирӣ ки нафир аз ситам шоҳ кашад

چون اسیری که نفیر از ستم شاه کشد

Гар на ҷомӣ ба блоиисти гирифтор чаро

گر نه جامی به بلاییست گرفتار چرا

Ҳамаи шаб наъра занад гиря кунад оҳ кашад

همه شب نعره زند گریه کند آه کشد