Дам ба дами хӯнами зи дида бар гиребон ме чакад

دم به دم خونم ز دیده بر گریبان می‌چکد

намефишонам чун гиребонро ба домон ме чакад

می‌فشانم چون گریبان را به دامان می‌چکد

наменивисам васфи лаълати вази шикофи калаки ман

می‌نویسم وصف لعلت وز شکاف کلک من

Об ҳайвон метаровад ршҳаҳ ҷон ме чакад

آب حیوان می‌تراود رشحه جان می‌چکد

Аз шикорӣ нест ҳаряк аз дили соҳибдилии сет

از شکاری نیست هریک از دل صاحبدلی‌ست

Қатраи қатраи хӯн ки тиратро з пайкон ме чакад

قطره‌قطره خون که تیرت را ز پیکان می‌چکد

Нест ашки ин бар рухам дар синаи пайконҳои ту

نیست اشک این بر رخم در سینه پیکان‌های تو

Об гашта зи оташам ва акнӯн з мижгон ме чакад

آب گشته ز آتشم و اکنون ز مژگان می‌چکد

Пеши рӯят гар задам оҳ ва шудам гирён чаҳ айб

پیش رویت گر زدم آه و شدم گریان چه عیب

Мавсим гул медурахшад барқ ва борон ме чакад

موسم گل می‌درخشد برق و باران می‌چکد

Аз хуии рухсори ту ё ҷуръаи лаб ҳои туаст

از خوی رخسار تو یا جرعه لب‌های توست

Ҳар нами Лутфӣ ки бар хубон бустон ме чакад

هر نم لطفی که بر خوبان بستان می‌چکد

Шишаи сабзи фалакро сохт ҷомии пари гулоб

شیشه سبز فلک را ساخت جامی پر گلاب

Бас ки обаш чун гул аз авроқ девон ме чакад

بس که آبش چون گل از اوراق دیوان می‌چکد