Азон бо кӯҳи ғами Фарҳоди дасти андар камар дорад

ازان با کوه غم فرهاد دست اندر کمر دارد

Ки парвиз аз лаби ширини даҳоне пар шукр дорад

که پرویز از لب شیرین دهانی پر شکر دارد

Вази он дар бодия ҳайрон равад маҷнӯни саргардон

وز آن در بادیه حیران رود مجنون سرگردان

Ки дрҳии ҳасани Лайлии ҷилва бо ёр дигар дорад

که درحی حسن لیلی جلوه با یار دگر دارد

Сӯй боғам махон эй хоҷаи деҳқон чаҳ суди охир

سوی باغم مخوان ای خواجه دهقان چه سود آخر

зи боғӣ дар назари онро ки доғӣ бар ҷигар дорад

ز باغی در نظر آن را که داغی بر جگر دارد

Куҷо дар кӯии ту ёди орад аз фарши ҳарири он кас

کجا در کوی تو یاد آرد از فرش حریر آن کس

Ки хори андари таҳи паҳлуу хорои зер сар дорад

که خار اندر ته پهلو و خارا زیر سر دارد

Чаҳ ҳад чун манӣ аз рух кашӣдан зулфи мишкӣнат

چه حد چون منی از رخ کشیدن زلف مشکینت

Барӣни давлат агар дорад зафари бод саҳар дорад

براین دولت اگر دارد ظفر باد سحر دارد

Ба аз тобут маҳмил нест вази аҳбоби маҳмили каш

به از تابوت محمل نیست وز احباب محمل کش

Гар аз хок дарат оворае рӯ дар сафар дорад

گر از خاک درت آواره ای رو در سفر دارد

Ба пеши тири ту сина сипар шуд венаи дили нолон

به پیش تیر تو سینه سپر شد وین دل نالان

На чандини нола аз тир ту дорад аз сипар дорад

نه چندین ناله از تیر تو دارد از سپر دارد

Ҳунар ишқасту донои зи илму ақли яктое

هنر عشق است و دانایی ز علم و عقل یکتایی

Хуши он каси кӯи дилии доноу ҷонии пар ҳунар дорад

خوش آن کس کو دلی دانا و جانی پر هنر دارد

Шудӣ ошиқ ба пои дӯсти нақд ҷон фишон ҷомӣ

شدی عاشق به پای دوست نقد جان فشان جامی

Набошад ошиқи он каз дӯсти ҷонро дӯсттар дорад

نباشد عاشق آن کز دوست جان را دوستتر دارد