Вақти гули хуши он ки ҷо бар тараф гулшан ме кунад

وقت گل خوش آن که جا بر طرف گلشن می‌کند

Дидаро зоби равону сабза равшан ме кунад

دیده را زآب روان و سبزه روشن می‌کند

Хонаи дилро ки аз дӯди зимистони тира буд

خانه دل را که از دود زمستان تیره بود

Дар ҳарими бӯстон аз дида равзан ме кунад

در حریم بوستان از دیده روزن می‌کند

Ҳамчуи наргис май наад бар каф ба ъушрати ҷом май

همچو نرگس می‌نهد بر کف به عشرت جام می

Пои сарву сояи гулбун нишеман ме кунад

پای سرو و سایه گلبن نشیمن می‌کند

Май нишонди гули рухӣ ё лолаи рӯеи пеши хеш

می‌نشاند گل‌رخی یا لاله‌رویی پیش خویش

Гардиш аз гули тӯда ва аз лола хирман ме кунад

گردش از گل توده و از لاله خرمن می‌کند

Бо сипоҳи меҳнату ғам бар сар ҷангаст боғ

با سپاه محنت و غم بر سر جنگ است باغ

Зоаи зира аз сабзау ханҷари з сӯсан ме кунад

زاه زره از سبزه و خنجر ز سوسن می‌کند

Май наад аз анбартар лола бар оташ бихӯр

می‌نهد از عنبر تر لاله بر آتش بخور

Ваз бихӯраш гули абири ҷайб ва доман ме кунад

وز بخورش گل عبیر جیب و دامن می‌کند

Гар суроҳеи рехти хӯни тавбаи ҷомӣ чаҳ бок

گر صراحی ریخت خون توبه جامی چه باک

Ҳар замони хӯн дигар зини сон ба гардан ме кунад

هر زمان خون دگر زین سان به گردن می‌کند