Ҷону дил пайванд кун бо ёр бе монанди хеш

جان و دل پیوند کن با یار بی مانند خویش

Ҳарчӣ ғайр аз ишқ ӯ бандаст бугсали банди хеш

هرچه غیر از عشق او بند است بگسل بند خویش

ӯ ба зоти худ ғанӣ мутлақ омад лек ҳаст

او به ذات خود غنی مطلق آمد لیک هست

Дар зуҳӯри ин Ганаи муҳтоҷи ҳоҷатманди хеш

در ظهور این غنا محتاج حاجتمند خویش

Зоҳид аз назораи хубони маро савганд дод

زاهد از نظاره خوبان مرا سوگند داد

Ҷилвагар зишони туе чун нашканам савганди хеш

جلوه گر زیشان تویی چون نشکنم سوگند خویش

Ҳеҷ чизе нест пеши дидаи орифи ҳиҷоб

هیچ چیزی نیست پیش دیده عارف حجاب

Аўбаҳ ишқ туаст машъуфи зану фарзанди хеш

اوبه عشق توست مشعوف زن و فرزند خویش

Олимии рогўши ақлу ҳуш бргФтор туаст

عالمی راگوش عقل و هوش برگفتار توست

Меҳри хомӯшии гшо аз лаъл шукр ханд хеш

مهر خاموشی گشا از لعل شکر خند خویش

Носеҳ мушфиқ диҳад пандам ки тарки ишқи гӯй

ناصح مشفق دهد پندم که ترک عشق گوی

Рӯй бинмо то кашад шармандагӣ аз панди хеш

روی بنما تا کشد شرمندگی از پند خویش

Ёр бе монанди мо фардаст ҷомӣ аз ду кун

یار بی مانند ما فرد است جامی از دو کون

Фарди шӯ то бар хурӣ аз ёр бе монанди хеш

فرد شو تا بر خوری از یار بی مانند خویش