Бутӣ ки аз ҳама пӯшида монад лутфи таниш

بتی که از همه پوشیده ماند لطف تنش

Нагашта муҳаррам ӯ каси буруни зи перҳанаш

نگشته محرم او کس برون ز پیرهنش

Шуд офарӣдаи зоби зулол дар аҷабам

شد آفریده زآب زلال در عجبم

Ки чун зи ҷома тарашшӯҳ намекунад баданаш

که چون ز جامه ترشح نمی‌کند بدنش

Бар ӯ ғаюри чунонам кигар дилами фишурд

بر او غیور چنانم که گر دلم فشرد

Ба сабр пой бапушам зи чашми хештанаш

به صبر پای بپوشم ز چشم خویشتنش

Дамид хати зи биногваш ӯ азон офат

دمید خط ز بناگوش او ازان آفت

Нигоҳи дори худоёи ҳаволии зқнш

نگاه دار خدایا حوالی ذقنش

На он хатаст ҳамоно ки анкабути хаёл

نه آن خط است همانا که عنکبوت خیال

Танидаи доираи машки гирди Настаранаш

تنیده دایره مشک گرد نسترنش

Хаёли қомати он лолаи рухи сеӣ сервисат

خیال قامت آن لاله رخ سهی سرویست

Ки чоки дили соҳибдилон буд чаманаш

که چاک دل صاحبدلان بود چمنش

Гузар кун аз сухани бӯсаи ин на баси ҷомӣ

گذر کن از سخن بوسه این نه بس جامی

Ки бугзарад суханони ту бар лабу даҳанаш

که بگذرد سخنان تو بر لب و دهنش