Соқиои хез каз муҳаввали ҳол
ساقیا خیز کز محول حال
Рӯзи ъушрати ниҳоди рӯбаҳи завол
روز عشرت نهاد روبه زوال
Рӯза хоҳад ҳиҷоби мо гаштан
روزه خواهد حجاب ما گشتن
Аз шароби ҳарому нақли ҳалол
از شراب حرام و نقل حلال
Чун расад даври ман аноят кун
چون رسد دور من عنایت کن
Ончунон косаҳои моломол
آنچنان کاسه های مالامال
Ки расонади зи слхи шаъбонам
که رساند ز سلخ شعبانم
Масти тоФҳ ба ғарраи шавол
مست طافح به غره شوال
Мастии ҳол ман шавад ки барад
مستی حال من شود که برد
Зикри мозӣу фикри истиқбол
ذکر ماضی و فکر استقبال
Мтрбои авд хўшнўо тифлӣаст
مطربا عود خوشنوا طفلیست
Ҷои диҳиш дар канор чун атфол
جا دهش در کنار چون اطفال
То даройад ба нолаи Тифли осо
تا درآید به ناله طفل آسا
Гӯш ӯро ба даст лутф бимол
گوش او را به دست لطف بمال
Нола ӯ маро ба кишвари ҷон
ناله او مرا به کشور جان
Барад аз тангнои ҳису хаёл
برد از تنگنای حس و خیال
Дар ҳавои фазои фақру фано
در هوای فضای فقر و فنا
Тоир ҳамтем занад пару бол
طایر همتم زند پر و بال
Ба мақомии расм ки чун ҷомӣ
به مقامی رسم که چون جامی
Қудсён аз нишемани иқбол
قدسیان از نشیمن اقبال
Дар ман оварда рӯй худ гӯйанд
در من آورده روی خود گویند
Марҳабои тъоли тъол
مرحبا تعال تعال