Дорад он сарви гули андоми мънбри кокул

دارد آن سرو گل اندام معنبر کاکل

Ҳарчӣ доранд батон яксар ва бар сари кокул

هرچه دارند بتان یکسر و بر سر کاکل

Фарқ кардан натавон сарви сеиро зи қадаш

فرق کردن نتوان سرو سهی را ز قدش

Гар ба фарқаш буд аз ғолиятар кокул

گر به فرقش بود از غالیه تر کاکل

Бе гиреҳи кокул ӯ сад гиреҳам бар дил зад

بی گره کاکل او صد گرهم بر دل زد

Вои ман гар занад аз нози гиреҳ бар кокул

وای من گر زند از ناز گره بر کاکل

Ҳеҷ дил нест ки бар кокул ӯ фитна нашуд

هیچ دل نیست که بر کاکل او فتنه نشد

Ҳар дами орад ба сараши фитнаи дигари кокул

هر دم آرد به سرش فتنه دیگر کاکل

Чун паии дилбарии он сарв кашад қади баланд

چون پی دلبری آن سرو کشد قد بلند

Бо қадаш ҳаст дарин шеваи баробари кокул

با قدش هست درین شیوه برابر کاکل

Дида чун бандам азон шӯх ки ӯро байнам

دیده چون بندم ازان شوخ که او را بینم

Пой то сари ҳамаи хуши вази ҳамаи хуштар кокул

پای تا سر همه خوش وز همه خوشتر کاکل

Баст дар шона ӯ риштаи ҷонро ҷомӣ

بست در شانه او رشته جان را جامی

Бӯ ки бо шона ба ҳам ҷокндш дар кокул

بو که با شانه به هم جاکندش در کاکل