Чеҳраи зарди зи хӯни бастаи ҷигари таҳ ба таҳам

چهره زرد ز خون بسته جگر ته به تهم

Срхрўиии биҷуз ин нест зи бахти сияҳам

سرخرویی بجز این نیست ز بخت سیهم

Ҷӯии хӯни гирди ман аз дида даромад чаҳ кунам

جوی خون گرد من از دیده درآمد چه کنم

Қӯт пой надорам ки азин ҷӯи бҷҳм

قوت پای ندارم که ازین جو بجهم

Гар диҳад ҷойгаҳами пеши худ он силсилаи мӯӣ

گر دهد جایگهم پیش خود آن سلسله موی

Натавон дошт ба занҷир дигар ҷои нигаҳам

نتوان داشت به زنجیر دگر جا نگهم

Нест мақсӯди ман аз ишқ батон айшу хушӣ

نیست مقصود من از عشق بتان عیش و خوشی

Арз онаст ки аз нохушии хиради барҳам

عرض آنست که از ناخوشی خرد برهم

Шастам аз занги риёи хирқаи худ сӯфии вор

شستم از زنگ ریا خرقه خود صوفی وار

Мстбаҳи савмиъа ва майкада шуд хонқҳм

مصطبه صومعه و میکده شد خانقهم

Ба яке гӯшаам аз майкадагар бор диҳанд

به یکی گوشه ام از میکده گر بار دهند

Далқу саҷҷодаи тазвир ба як гӯшаи нуҳум

دلق و سجاده تزویر به یک گوشه نهم

Дасти ҷомӣ буду домани ҷонон яъне

دست جامی بود و دامن جانان یعنی

Бидиҳам ҷони зи кафу доман ҷонон надаҳум

بدهم جان ز کف و دامن جانان ندهم