эй навҷавон ки дил ба каманди ту баста ам

ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

Раҳмии намо ки перу заъиф ва шикаста ам

رحمی نما که پیر و ضعیف و شکسته‌ام

Чли сол дар муҷоҳидаи умрам чу сарф шуд

چل سال در مجاهده عمرم چو صرف شد

Пиндоштами зи меҳр батон бозрстаҳ ам

پنداشتم ز مهر بتان بازرسته‌ام

Бар бод дода ҳосили чли солаи ин замон

بر باد داده حاصل چل‌ساله این زمان

Бо доғи ту ба гӯша меҳнат нишаста ам

با داغ تو به گوشه محنت نشسته‌ام

Бо онкӣ аз қудуми ту дар тангнои ҳиҷр

با آنکه از قدوم تو در تنگنای هجر

Бар рӯй хештан дар умед баста ам

بر روی خویشتن در امید بسته‌ام

Овози пойу бонги дарӣ чун шунида ам

آواز پای و بانگ دری چون شنیده‌ام

Бехештан ба буии ту аз ҷой ҷуста ам

بی‌خویشتن به بوی تو از جای جسته‌ام

Гашта ҳилолӣ аз сар ҳар нохуни падед

گشته هلالی از سر هر ناخن پدید

Аз шавқи абрувони ту чун сина хаста ам

از شوق ابروان تو چون سینه خسته‌ام

Гуфтӣ ки чист ҳоли ту ҷомӣ ба кунҷи ғам

گفتی که چیست حال تو جامی به کنج غم

Пайванд бо ту карда ва аз худ гусаста ам

پیوند با تو کرده و از خود گسسته‌ام