Соқии биё ки дигар зин гуфту гӯи бҷонм

ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

Икдми зи соғар май на меҳр бар даҳонам

یکدم ز ساغر می نه مهر بر دهانم

Танги омадами зи дониши дардаи шароби софӣ

تنگ آمدم ز دانش درده شراب صافی

То лавҳи хотирамро шавед з ҳар чаҳ донам

تا لوح خاطرم را شوید ز هر چه دانم

Ҳар чанд ҳила кардам аз хештан нарустам

هر چند حیله کردم از خویشتن نرستم

Май даҳ ки то ба мастии худро з худ Раҳонам

می ده که تا به مستی خود را ز خود رهانم

Зон май ки гар банушам як ҷуръаи рӯзӣ аз вай

زان می که گر بنوشم یک جرعه روزی از وی

Чун Хизр то қиёмат зон ҷуръаи зиндаи монам

چون خضر تا قیامت زان جرعه زنده مانم

Зон май ки баъди умрии брхок ар бирезӣ

زان می که بعد عمری برخاک ار بریزی

Чун шохи тоза аз гули баррӯиади устихонам

چون شاخ تازه از گل برروید استخوانم

Чун нест май мубоҳам дар кеши хўдпрстон

چون نیست می مباحم در کیش خودپرستان

Ба зоб рӯй эшон хок дар Муғонам

به زآب روی ایشان خاک در مغانم

Аз май расонади ҷомии худро ба васли ҷонон

از می رساند جامی خود را به وصل جانان

Соқии биё ки бошад худро ба ваии расонам

ساقی بیا که باشد خود را به وی رسانم