Гар зи бори ғами ҳиҷри ту ба тангаст дилам

گر ز بار غم هجر تو به تنگ است دلم

Чаҳ кунам қатра хӯнаст на сангаст дилам

چه کنم قطره خون است نه سنگ است دلم

Ҷазби ишқи ту наҳанги ду ҷаҳон ошом аст

جذب عشق تو نهنگ دو جهان آشام است

Гом ҳиммат зада дар ком наҳангаст дилам

گام همت زده در کام نهنگ است دلم

Гар туро орзӯӣ дидани дидор худ аст

گر تو را آرزوی دیدن دیدار خود است

Карда ойӣнаи худ поки з зангаст дилам

کرده آیینه خود پاک ز زنگ است دلم

То чаро пеши хаданг ту шавад синаи сипар

تا چرا پیش خدنگ تو شود سینه سپر

Рўзгорист ки бо сина ба ҷангаст дилам

روزگاریست که با سینه به جنگ است دلم

Мӯҳтасиб гӯ башикан чанг ки сарриштаи ишқ

محتسب گو بشکن چنگ که سررشته عشق

Аз сари зулф ту оварда ба чангаст дилам

از سر زلف تو آورده به چنگ است دلم

Бас ки бар дил задем тири паии мурғи ғамат

بس که بر دل زدیم تیر پی مرغ غمت

Қафасии сохта аз чӯб хадангаст дилам

قفسی ساخته از چوب خدنگ است دلم

Ҷомӣ аз хами фанои бодаи икрнгии хоҳ

جامی از خم فنا باده یکرنگی خواه

Ки гирифтаи зи ҳарифон дўрнгаст дилам

که گرفته ز حریفان دورنگ است دلم