Сурӯди маҷлис дардаст оҳу нолаи мо

سرود مجلس درد است آه و ناله ما

Ҳубоби хӯни ҷигари лолаи гавани пиёлаи мо

حباب خون جگر لاله گون پیاله ما

Ба базми васл чу шамъем бо ту чарби забон

به بزم وصل چو شمعیم با تو چرب زبان

Ба равғанаст фитодаи зи ту нўолаҳи мо

به روغن است فتاده ز تو نواله ما

Ба боғ чанд тамошои сарв ва лола кунем

به باغ چند تماشای سرو و لاله کنیم

Қади ту сарви басу оризи ту лолаи мо

قد تو سرو بس و عارض تو لاله ما

Фусурда бар рухи мо ашкҳост аз дами сард

فسرده بر رخ ما اشکهاست از دم سرد

Мабод офати барги гули ту жолаи мо

مباد آفت برگ گل تو ژاله ما

Ба гирди каъба чаҳ гирдем чун нашуд зи азал

به گرد کعبه چه گردیم چون نشد ز ازل

Биҷузи ҳаволии дайри Муғони ҳаволаи мо

بجز حوالی دیر مغان حواله ما

Куҳани қиболаи рндисти далқи мо ки заданд

کهن قباله رندیست دلق ما که زدند

зи доғи ҷуръа батон меҳр бар қиболаи мо

ز داغ جرعه بتان مهر بر قباله ما

Ба пеши назми ту ҷомии зи наср худ хаҷалем

به پیش نظم تو جامی ز نثر خود خجلیم

зи нӯки калаки ту як ҳарф ва сад рисолаи мо

ز نوک کلک تو یک حرف و صد رساله ما