эй прирхи Марв аз хонаи мо

ای پریرخ مرو از خانه ما

Раҳм кун бар дили девонаи мо

رحم کن بر دل دیوانه ما

Дар ғами ишқи ту афсонаи шудем

در غم عشق تو افسانه شدیم

Биншин гӯш кун афсонаи мо

بنشین گوش کن افسانه ما

Азмии ишқ чу паймона парем

ازمی عشق چو پیمانه پریم

Лаби буна бар лаби паймонаи мо

لب بنه بر لب پیمانه ما

Ганҷи ҳасанӣ чаҳ тилисм ангезем

گنج حسنی چه طلسم انگیزیم

Ки шӯии сокини вайронаи мо

که شوی ساکن ویرانه ما

Маст ишқем ва диҳад завқ дигар

مست عشقیم و دهد ذوق دگر

Бар рахти наъраи мастонаи мо

بر رخت نعره مستانه ما

Нур ҷустем зи шамъи рухи ту

نور جستیم ز شمع رخ تو

Оташи андохт ба кошонаи мо

آتش انداخت به کاشانه ما

Дид ҷомии сӯй холат гуфтӣ

دید جامی سوی خالت گفتی

Кӣ ба ҳар мурғ расад донаи мо

کی به هر مرغ رسد دانه ما