Аноятӣ накунад ёри нозанин бо ман

عنایتی نکند یار نازنین با من

Хушаст бо ҳамаи хунини дилони ҳамин бо ман

خوش است با همه خونین دلان همین با من

Кушода рӯаст ба ҳар кас ба сони гули лекин

گشاده روست به هر کس به سان گل لیکن

Гиреҳ чу ғунча фиканда сет дар ҷабин бо ман

گره چو غنچه فکنده ست در جبین با من

Чу офтоб нагунҷад дарин сарочаи куҷо

چو آفتاب نگنجد درین سراچه کجا

Шавад ба кулба торик ҳамнишин бо ман

شود به کلبه تاریک همنشین با من

Бадви тақарруби ман ӣнқадар басаст ки ҳаст

بدو تقرب من اینقدر بس است که هست

Ба зер на фалак ва рӯй як замин бо ман

به زیر نه فلک و روی یک زمین با من

Марои табассуми он лаб бикушт толеъи байн

مرا تبسم آن لب بکشت طالع بین

Ки дод хосияти заҳри ангабин бо ман

که داد خاصیت زهر انگبین با من

зи шамъ ва машъала бошад фароғатами шаби ҳиҷр

ز شمع و مشعله باشد فراغتم شب هجر

Баси инки ҳамнафасаст оҳи оташин бо ман

بس اینکه همنفس است آه آتشین با من

Магӯ ки танг буд роҳи ошиқии ҷомӣ

مگو که تنگ بود راه عاشقی جامی

Ҷарида май рӯм инак на дил на дайн бо ман

جریده می روم اینک نه دل نه دین با من