Магӯ чу лаб бигушое ки ханда бршкраст ин

مگو چو لب بگشایی که خنده برشکر است این

На хандаи қуфли кушодани зи ҳуққа гуҳараст ин

نه خنده قفل گشادن ز حقه گهر است این

Мадаи фиреб ки раст аз рухам ба боғи ту гулҳо

مده فریب که رست از رخم به باغ تو گلها

Ба хор ҳар мижаам бастаи пора ҷигараст ин

به خار هر مژه ام بسته پاره جگر است این

Танам чу мӯӣ шуду мӯии ҳалқаи коши дрорӣ

تنم چو موی شد و موی حلقه کاش درآری

Маро ба гирди миёнат ки ҳалқа камараст ин

مرا به گرد میانت که حلقه کمر است این

Хуши онкӣ чун зи серум дардманд шуд кафи поят

خوش آنکه چون ز سرم دردمند شد کف پایت

Задӣ ба пои серумро ки рўчаҳи дард сараст ин

زدی به پای سرم را که روچه درد سر است این

Чу дар ҳавои ту рақсам ҳазор нашутур меҳнат

چو در هوای تو رقصم هزار نشتر محنت

Ба зер пой бикӯбам ки сабзаҳои тараст ин

به زیر پای بکوبم که سبزه های تر است این

Маро намонад дигар тоби онкии ҳаркии бубинам

مرا نماند دگر تاب آنکه هرکه ببینم

Ба раҳгузор ту гӯйанд ошиқ дигараст ин

به رهگذار تو گویند عاشق دگر است این

Занами нафир чу оеи з дар бурун ва нагӯйӣ

زنم نفیر چو آیی ز در برون و نگویی

Нафири ҷомии дармонда ё срир дарост ин

نفیر جامی درمانده یا صریر دراست این