Чун нуҳуми сар дар раҳат яъне ки хок пост ин

چون نهم سر در رهت یعنی که خاک پاست این

Бигузарӣ фориғи зи ман охир чаҳ истиғност ин

بگذری فارغ ز من آخر چه استغناست این

Қад туаст ин ё балоеи баҳри ҷони бедилон

قد توست این یا بلایی بهر جان بیدلان

Брзмини нозил шуда аз олам болост ин

برزمین نازل شده از عالم بالاست این

Рози ишқатро чаҳ сон дорам даруни ҷони ниҳон

راز عشقت را چه سان دارم درون جان نهان

Чун з рӯй зарду ашки сурх ман пайдост ин

چون ز روی زرد و اشک سرخ من پیداست این

Дай хиромон мешудӣ ваз ҳар тараф мегуфт халқ

دی خرامان می شدی وز هر طرف می گفت خلق

Дилбарии баси чобуку шухӣ аҷаб раъност ин

دلبری بس چابک و شوخی عجب رعناست این

Аз сгонти даври дӯшам меҳрбонӣ дид ва гуфт

از سگانت دور دوشم مهربانی دید و گفت

Аз рафиқони худ афтода чаро танҳост ин

از رفیقان خود افتاده چرا تنهاست این

Нест ҳеҷ аз ростӣ ба дар тариқи ошиқӣ

نیست هیچ از راستی به در طریق عاشقی

Лек бо табъ каҷ андишон наёяд рости ин

لیک با طبع کج اندیشان نیاید راست این

Мавҷ зан шуд хотири ҷомии зи гавҳарҳои роз

موج زن شد خاطر جامی ز گوهرهای راز

Ин ғазал бишинав ки як гавҳар азон дарёст ин

این غزل بشنو که یک گوهر ازان دریاست این