Биё бар остон худ бибин рӯй ниёзи ман

بیا بر آستان خود ببین روی نیاز من

Буд каз Ямани иқболат қабул уфтад намози ман

بود کز یمن اقبالت قبول افتد نماز من

Нахоҳам чора аз кас гарчи сад бечорагӣ дорам

نخواهم چاره از کس گرچه صد بیچارگی دارم

Чўтў бечораам хоҳӣ ки гардад чораи сози ман

چوتو بیچاره ام خواهی که گردد چاره ساز من

Ҳаме рафт аз ҷаҳони Маҳмӯди ғазнӣни зери лаби гӯйон

همی رفت از جهان محمود غزنین زیر لب گویان

Кигар ман мардум аз ғами ҷовдони бодои Аёзи ман

که گر من مردم از غم جاودان بادا ایاز من

намегӯям зи зулфати қиссаи ҷузи шабҳо ниҳон бо худ

نمی گویم ز زلفت قصه جز شبها نهان با خود

зи хати дилкашат бар рӯй рӯз афтод рози ман

ز خط دلکشت بر روی روز افتاد راز من

Набошад дар дарозии умри кас чун умри ман зинсон

نباشد در درازی عمر کس چون عمر من زینسان

Ки ҳар тории з зулфат ҳаст як умри дарози ман

که هر تاری ز زلفت هست یک عمر دراز من

Май олӯдаи пилос майкада кардам либоси худ

می آلوده پلاس میکده کردم لباس خود

Ҳамин бас бар китфи дроъаҳи давлати тарози ман

همین بس بر کتف دراعه دولت طراز من

Буд калаки ман аз баҳри ҳақиқати мстмди ҷомӣ

بود کلک من از بحر حقیقت مستمد جامی

Манеҳ гӯи муътаризи ангушт бар ҳарфи муҷози ман

منه گو معترض انگشت بر حرف مجاز من