Он тундху ки омад хӯни рехтани фан ӯ

آن تندخو که آمد خون ریختن فن او

Гар хӯн ман наризад хӯнам ба гардан ӯ

گر خون من نریزد خونم به گردن او

Ҳар дам чаро наад рӯи доман ба пушти поиш

هر دم چرا نهد رو دامن به پشت پایش

Чокаст ҷайби ҷонам аз рашки доман ӯ

چاک است جیب جانم از رشک دامن او

Тоқи равоқ айшам гардад чу гоҳ гоҳе

طاق رواق عیشم گردد چو گاه گاهی

Байнами нишон ба роҳӣ аз наъли тавсан ӯ

بینم نشان به راهی از نعل توسن او

Гар зон ду рухи кушояди бурқаъи даруни хона

گر زان دو رخ گشاید برقع درون خانه

Акси ма ва хур уфтад беруни зи равзан ӯ

عکس مه و خور افتد بیرون ز روزن او

Шабҳо чу давр азон рухи байнам ба моҳи тарсам

شبها چو دور ازان رخ بینم به ماه ترسم

Каз барқ оҳам уфтад оташ ба хирман ӯ

کز برق آهم افتد آتش به خرمن او

Ҳарчанд тан чу мӯе аз дард туаст ошиқ

هرچند تن چو مویی از درد توست عاشق

Бе дарди ту мабодои як мӯӣ бар тан ӯ

بی درد تو مبادا یک موی بر تن او

Ҷомии туро набинад ҷузи чашми равшани худ

جامی تو را نبیند جز چشم روشن خود

Бодои ҳазор раҳмат бар чашми равшан ӯ

بادا هزار رحمت بر چشم روشن او