Ғизоли ман ки лабаши рӯ ба сабзӣ оварда

غزال من که لبش رو به سبزی آورده

Ба сабзаи зори хутани мшкбўи гёи хӯрда

به سبزه زار ختن مشکبو گیا خورده

Чаҳ гӯям аз хати сабзаш ки гирди чашмаи нӯш

چه گویم از خط سبزش که گرد چشمه نوش

Бунафшаи ист ба оби ҳаёти парварда

بنفشه ایست به آب حیات پرورده

Буд зи даври хаташи фитна ҳар сари мӯе

بود ز دور خطش فتنه هر سر مویی

Чаҳ фитнаҳо ки дарин даври сари бароварда

چه فتنه ها که درین دور سر برآورده

ЗоФтоби дарди пардаи шаби ин аҷаб аст

زآفتاب درد پرده شب این عجب است

Ки бандади оби шаби зулфи офтобро парда

که بندد آب شب زلف آفتاب را پرده

Сиёҳ шуд лаби ширин ӯ зи мишкӣни хат

سیاه شد لب شیرین او ز مشکین خط

Касе надида ба шириняш сияҳ чарада

کسی ندیده به شیرینیش سیه چرده

Сёҳрўзии соҳибдилони з гардун нест

سیاهروزی صاحبدلان ز گردون نیست

Хати изор батон рӯзашон сияҳ карда

خط عذار بتان روزشان سیه کرده

Чаҳ марди даъвӣ ишқаст ҷомӣ ар накунад

چه مرد دعوی عشق است جامی ار نکند

Брончаҳ мерасад аз дӯсти сабри сад мурда

برآنچه می رسد از دوست صبر صد مرده