эй маро аз оташи савдои ту ҷони сӯхта

ای مرا از آتش سودای تو جان سوخته

Перҳан аз тани тан аз дили дили зи ҳиҷрони сӯхта

پیرهن از تن تن از دل دل ز هجران سوخته

Оташи дил бар зада аз синаи чоками илм

آتش دل بر زده از سینه چاکم علم

Куҳнаи далқам аз гиребон то ба домони сӯхта

کهنه دلقم از گریبان تا به دامان سوخته

Дар миёни оташу обами зи дидори ту давр

در میان آتش و آبم ز دیدار تو دور

Ашки пайдо ғарқа карда доғи пинҳони сӯхта

اشک پیدا غرقه کرده داغ پنهان سوخته

намефиристам сӯии ту дар шарҳи ҳиҷрони нома Эй

می فرستم سوی تو در شرح هجران نامه ای

Аз сиришку оҳи мазмуни шастаи унвони сӯхта

از سرشک و آه مضمون شسته عنوان سوخته

Ҷустаи зоаҳи ташнагони каъбаи васли ту барқ

جسته زآه تشنگان کعبه وصل تو برق

Дар биёбони оташи афтодаи муғелони сӯхта

در بیابان آتش افتاده مغیلان سوخته

Шамъи гул гар доштӣ тоби ту будӣ ҳар саҳар

شمع گل گر داشتی تاب تو بودی هر سحر

Ҳамчуи парвонаи ҳамаи мурғони бустони сӯхта

همچو پروانه همه مرغان بستان سوخته

Чун зи ҷомии як ғазали ннўштӣ эй мишкӣни ғизол

چون ز جامی یک غزل ننوشتی ای مشکین غزال

Лаб фурӯбаста қалами бишкастаи девони сӯхта

لب فروبسته قلم بشکسته دیوان سوخته