Сарви ман бар рухи гули ҷаъди саман соӣ манеҳ

سرو من بر رخ گل جعد سمن سای منه

Гирди маи силсилаи зулфи шаб осоӣ манеҳ

گرد مه سلسله زلف شب آسای منه

Байни гирифтории аҳли назар аз баҳри худоӣ

بین گرفتاری اهل نظر از بهر خدای

Дида бар акси рухи оина орой манеҳ

دیده بر عکس رخ آینه آرای منه

Бо хаёл лаб мегаван туами вақт хуш аст

با خیال لب میگون توام وقت خوش است

Баркафами соғари лаъли тараб афзой манеҳ

برکفم ساغر لعل طرب افزای منه

То дар афсона васлем дам аз ҳиҷр мазан

تا در افسانه وصلیم دم از هجر مزن

Заҳр дар туъмаи мурғон шкрхоӣ манеҳ

زهر در طعمه مرغان شکرخای منه

Ҳасани худ бар дил ҳар бехабарӣ арз макун

حسن خود بر دل هر بی خبری عرض مکن

Ишқи ту ганҷ нафисаст ба ҳар ҷой манеҳ

عشق تو گنج نفیس است به هر جای منه

Дилам афтод ба ишқи ту зи хўдроиии хеш

دلم افتاد به عشق تو ز خودرایی خویش

Доғ бар ман ба гуноҳи дил худрой манеҳ

داغ بر من به گناه دل خودرای منه

Рехти ҷомии гуҳари назм ба поят ки Марв

ریخت جامی گهر نظم به پایت که مرو

Қавл бдгў машну бар суханаш пой манеҳ

قول بدگو مشنو بر سخنش پای منه