Хуии худро кардае чун рӯй ва некӯ карда Эй

خوی خود را کرده ای چون روی و نیکو کرده ای

Ъшқбозонро ба хуии нек бдхў карда Эй

عشقبازان را به خوی نیک بدخو کرده ای

Гарчи лола дар чаман омад дўрнгу гули дурӯӣ

گرچه لاله در چمن آمد دورنگ و گل دوروی

Ҳар дуро дар ишқи худ икрнг ва икрў карда Эй

هر دو را در عشق خود یکرنگ و یکرو کرده ای

То фикандӣ чин дар абрӯ саҷда натавонам ту ро

تا فکندی چین در ابرو سجده نتوانم تو را

Рахна дар миҳроби ман аз чин абрӯ карда Эй

رخنه در محراب من از چین ابرو کرده ای

Бӯ ки рӯзии хешро дар гесуяти бофами хушам

بو که روزی خویش را در گیسویت بافم خوشم

Гар танамро лоғару борӣк чун мӯ карда Эй

گر تنم را لاغر و باریک چون مو کرده ای

Сарнигӯни афтодаи сарв аз рашки болояти дроб

سرنگون افتاده سرو از رشک بالایت درآب

Чун ба гулгашти чамани ҷо бар лаб ҷӯ карда Эй

چون به گلگشت چمن جا بر لب جو کرده ای

Шуҳра ҳар базми хоҳии ҳасани худро эй ғизол

شهره هر بزم خواهی حسن خود را ای غزال

Нест бемӯҷиб ки ҷомиро ғзлгў карда Эй

نیست بی موجب که جامی را غزلگو کرده ای