Даии он чаҳ шакл буд ки аз раҳи баромадӣ

دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی

Бар дида ҷилва кардӣ ва дар ҷони даромадӣ

بر دیده جلوه کردی و در جان درآمدی

Рафтӣ ва буд рӯй ту аз меҳру моҳ ба

رفتی و بود روی تو از مهر و ماه به

Миннати худоиро ки азон беҳтар омадӣ

منت خدای را که ازان بهتر آمدی

Бемор будам аз ғами ҳиҷрони табиби вор

بیمار بودم از غم هجران طبیب وار

Пои ранҷаи сохтӣу маро бар сар омадӣ

پا رنجه ساختی و مرا بر سر آمدی

То ҷони дамӣ ба қолаб ҷон дода фироқ

تا جان دمی به قالب جان داده فراق

Ҳамчун Масеҳ бо дами ҷонпарвар амдӣ

همچون مسیح با دم جان پرور امدی

Рафтори ту зи хастаи дилони ҷони ҳамеи барад

رفتار تو ز خسته دلان جان همی برد

Ҷонҳо фидоат бар равиш дигар омадӣ

جانها فدات بر روش دیگر آمدی

Набӯд ба роҳи ту зи латофати нишони пой

نبود به راه تو ز لطافت نشان پای

Гӯйии фириштаи вор ба болу промдӣ

گویی فرشته وار به بال و پرآمدی

Ҷомӣ навишт баҳри ту девони худ чу дид

جامی نوشت بهر تو دیوان خود چو دید

Каз хайли нави хатони ҳама сардафтар омадӣ

کز خیل نو خطان همه سردفتر آمدی