Бар лабам оҳӣ намеояд ки дӯдомез нест

بر لبم آهی نمی آید که دودآمیز نیست

Вази дилами дӯдӣ наме хезад ки отшриз нест

وز دلم دودی نمی خیزد که آتشریز نیست

Ҳар шаб оем бар дарат дасти тиҳии овехта

هر شب آیم بر درت دست تهی آویخته

Муфлиси ишқи туро зин беш даст овез нест

مفلس عشق تو را زین بیش دست آویز نیست

Кӯҳканро мурғи дили оҳанги авҷ ишқ кард

کوهکن را مرغ دل آهنگ اوج عشق کرد

Зӯри ин парвоз дар мурғи дил парвиз нест

زور این پرواز در مرغ دل پرویز نیست

Хубрӯ дар шаҳр бисёраст лекини ҳеҷ як

خوبرو در شهر بسیار است لیکن هیچ یک

Чун ту хуши гуфтори вширини кор ва шӯрангез нест

چون تو خوش گفتار وشیرین کار و شورانگیز نیست

Ғамзаи ?ут тирасту чашмати теғу мижгонати синон

غمزه ات تیر است و چشمت تیغ و مژگانت سنان

Ҳеҷ хӯбиро чу ту бозори хӯбӣ тез нест

هیچ خوبی را چو تو بازار خوبی تیز نیست

Дар ҳарими боғ кам ёбанд чун рӯяти гулӣ

در حریم باغ کم یابند چون رویت گلی

Врглӣ ёбанд гардиши сунбул нўхиз нест

ورگلی یابند گردش سنبل نوخیز نیست

Гӯ ба чашми худ ки парҳезади зи хӯни мардумон

گو به چشم خود که پرهیزد ز خون مردمان

Мардуми беморро чизе ба аз парҳез нест

مردم بیمار را چیزی به از پرهیز نیست

Ҳеҷ бодӣ чун сабо каз зулф ифшоанд ғубор

هیچ بادی چون صبا کز زلف افشاند غبار

Дар машоми мо абиромезу анбар без нест

در مشام ما عبیرآمیز و عنبر بیز نیست

То ба нури талъат эй маи шамс табриз омадӣ

تا به نور طلعت ای مه شمس تبریز آمدی

Қиблаи ҷомӣ чу мавлонои биҷуз табриз нест

قبله جامی چو مولانا بجز تبریز نیست