эй ки султон хаёлат карда дар ҷон манзил аст

ای که سلطان خیالت کرده در جان منزل است

Манзалатро манзалати болотар аз об ва гул аст

منزلت را منزلت بالاتر از آب و گل است

Бас ки ҷон ва дил даромад аз дару девори ту

بس که جان و دل درآمد از در و دیوار تو

Хонае гӯйӣ на аз обу гул аз ҷон ва дил аст

خانه ای گویی نه از آب و گل از جان و دل است

Инчунин кини хонаро байнами фурӯғ аз рӯй ту

اینچنین کین خانه را بینم فروغ از روی تو

Бедилонро рози дил дар вай нуҳуфтан мушкил аст

بیدلان را راز دل در وی نهفتن مشکل است

Дили миён гиря дорад азтўи умеди канор

دل میان گریه دارد ازتو امید کنار

Ғарқаро аз мавҷи дарёи орзӯӣ соҳил аст

غرقه را از موج دریا آرزوی ساحل است

Раҳм кун бар ҳол танҳо мондаи торики рӯ

رحم کن بر حال تنها مانده تاریک رو

эй ки ма дар ҳўдҷу хуршедати андар маҳмил аст

ای که مه در هودج و خورشیدت اندر محمل است

Аз танами пайванди ҷони бугсал чу ронадӣ ноқаи тез

از تنم پیوند جان بگسل چو راندی ناقه تیز

Зонка танро пои фарсӯдаи сету ҷон мстъҷл аст

زانکه تن را پای فرسوده ست و جان مستعجل است

намекунад ҷомии равони сӯии ту шеъритар чу об

می کند جامی روان سوی تو شعری تر چو آب

Зонка бо оби равони табъи латифат моил аст

زانکه با آب روان طبع لطیفت مایل است