Ҷомии сухан бар оинаи дил буд чу занг

جامی سخن بر آینه دل بود چو زنگ

Зини занг ба ки оинаи худ диҳии сафо

زین زنگ به که آینه خود دهی صفا

Эъроз кун зи шеър ки шуғлӣаст баси ариз

اعراض کن ز شعر که شغلیست بس عریض

Ин чанд рӯзаи умр ба он кӣ кунад вафо

این چند روزه عمر به آن کی کند وفا

Ваз зонка нест тоқати эъроз азон ту ро

وز زانکه نیست طاقت اعراض ازان تو را

Ҳамди худоӣ пеша куну наъти Мустафо

حمد خدای پیشه کن و نعت مصطفی