эй сифлаи бас ки гуфта ту ханда оварад

ای سفله بس که گفته تو خنده آورد

Хонанд мардумони паии дафъи млолтш

خوانند مردمان پی دفع ملالتش

Гуфтӣ буд ҷзолти шеърами чунонкии об

گفتی بود جزالت شعرم چنانکه آب

Хоҳад фурӯ равад ба замин аз хиҷолаташ

خواهد فرو رود به زمین از خجالتش

Оре ба ҳар ки шеъри барии лат буд ҷазоаш

آری به هر که شعر بری لت بود جزاش

Кӯи шеъри кас ки бошад азинсони ҷазои латаш

کو شعر کس که باشد ازینسان جزا لتش