Дай ба кафи девон худ гуфтӣ ки аз соҳибдилон

دی به کف دیوان خود گفتی که از صاحبدلان

Кӣ буд лоиқ ки аз пеши назар давраш ниҳанд

کی بود لایق که از پیش نظر دورش نهند

Шуд дилати ранҷа чу гуфтам бар сари гӯри тўбод

شد دلت رنجه چو گفتم بر سر گور توباد

Кун васият то чу мерай бо ту дар гӯраш ниҳанд

کن وصیت تا چو میری با تو در گورش نهند