Буруҷи ҳсни табарро ки суд бар афлок

بروج حصن تبر را که سود بر افلاک

Ба гурз яксон фармуд ъам шаҳ бо хок

به گرز یکسان فرمود عم شه با خاک

Фароз ӯ зсмок аўФтодаҳ шуд ба смк

فراز او زسماک اوفتاده شد به سمک

Нишеб ӯ зсмк пай сипор шуд ба смок

نشیب او زسمک پی سپار شد به سماک

Ба ёди фатҳи табар эй бут тбр зад лаъл

به یاد فتح تبر ای بت طبر زد لعل

Знўши лаби писарии хоҳи шери духтари ток

زنوش لب پسری خواه شیر دختر تاک

Мазоқи хусрави шопӯри калаки ширини гашт

مذاق خسرو شاپور کلک شیرین گشت

Чу шуд зи Фарҳоди ин кӯҳи бесутуни сад чок

چو شد ز فرهاد این کوه بیستون صد چاک

Алои бензади қадати Ковиёни дирафши гарав

الا بنزد قدت کاویان درفش گرو

Взони дўмори ту андари дамори сад заҳҳок

وزآن دومار تو اندر دمار صد ضحاک

Бёрмӣ ки заъми шаҳи Фаридуни фар

بیارمی که زعم شه فریدون فر

Бкўаҳи душмани заҳҳоки пешаи гашти ҳалок

بکوه دشمن ضحاک پیشه گشت هلاک

Чаҳ мояи ранҷ ба ҳукком рафта дод вксӣ

چه مایه رنج به حکام رفته داد وکسی

Накард поки мари он марзро аз он нопок

نکرد پاک مر آن مرز را از آن ناپاک

Мурод султон боист ӯ диҳад варна

مراد سلطان بایست او دهد ورنه

Бадӣ ба ҳиҷои султони муроди ҳам чолок

بدی به هیجا سلطان مراد هم چالاک

Сутӯдаи мътмдолдўлаҳи космони баланд

ستوده معتمدالدوله کاسمان بلند

Бростон ваяш нест дасти астдрок

برآستان ویش نیست دست استدراک

Азу чу Халаҷи фаррухи ҳазор вайрони бум

ازو چو خلج فرخ هزار ویران بوم

Азу чу гулшани равшани ҳазор тираи муғок

ازو چو گلشن روشن هزار تیره مغاک

Ба ҳуши фитрати родаши змстии исроф

به هوش فطرت رادش زمستی اسراف

Баланди табъи ҷаводаши зи пастии имсок

بلند طبع جوادش ز پستی امساک

Қадар надард бронкаҳ ӯ шавад саттор

قدر ندرد برآنکه او شود ستار

Қазои напушад бар онкӣ ӯ буд ҳатток

قضا نپوشد بر آنکه او بود هتاک

Замин агар ҳама ёвар шавад нагардад шод

زمین اگر همه یاور شود نگردد شاد

Фалак агар ҳамаи душман буд надорад бок

فلک اگر همه دشمن بود ندارد باک

Бад-ӣн ҷигар натавон диданаши қарини ҳайҳот

بدین جگر نتوان دیدنش قرین هیهات

Бад-ӣн хатар натавон ҷустанаш мисли ҳошок

بدین خطر نتوان جستنش مثل حاشاک