Шоҳи лоҳути гузари хусрави носути гузор

شاه لاهوت گذر خسرو ناسوت گذار

Гашт чун бикс ва шуд бар зибри асби савор

گشت چون بیکس و شد بر زبر اسب سوار

Духту ахти вазну фарзанд ва канизон назор

دخت و اخت وزن و فرزند و کنیزان نزار

Азҳрм зад бадви чораши сафи ҳаштод ва чаҳор

ازحرم زد بدو چارش صف هشتاد و چهار

Ҳама бар давра ӯ ашк фишон ҷамъ шуданд

همه بر دوره او اشک فشان جمع شدند

Болу пари рехтаи парвонаи он шамъ шуданд

بال و پر ریخته پروانه آن شمع شدند

Дар яминаши бглўи бӯсаи занони хоҳар ӯ

در یمینش بگلو بوسه زنان خواهر او

Дар ясораши бисмии асби рухи духтар ӯ

در یسارش بسم اسب رخ دختر او

Дар ҷанубаши бФғони исмати ҷонпарвар ӯ

در جنوبش بفغان عصمت جان پرور او

Дар шимолаш ба ҷазаъи итрат беёвар ӯ

در شمالش به جزع عترت بی یاور او

Он яке гуфт марои биркаи сипории охир

آن یکی گفت مرا برکه سپاری آخر

Ва он дигар гуфт ки худ рой чаҳ дории охир

و آن دگر گفت که خود رای چه داری آخر

Шаҳи бсди ҷаҳд бурун зад илм аз олами ҷисм

شه بصد جهد برون زد علم از عالم جسم

Лекин афтод дил аз олами рӯҳаши бтлсм

لیکن افتاد دل از عالم روحش بطلسم

Дид зорўоҳи русул то бмлоики ҳамаи қисм

دید زارواح رسل تا بملایک همه قسم

Ҳрдмш аз паии нусрат ҳама хонанд босам

هردمش از پی نصرت همه خوانند باسم

Гуфт лоҳўли влои қувваи алои биллоҳ

گفت لاحول ولا قوه الا بالله

Ки чу аз ҷисми ҷҳми рӯҳи марои бандади роҳ

که چو از جسم جهم روح مرا بندد راه

Малик об бигуфт амркн эй ҷони дўкўн

ملک آب بگفت امرکن ای جان دوکون

То ман ин фирқа кунам ғарқа чу қавми фиръавн

تا من این فرقه کنم غرقه چو قوم فرعون

ё бануш оби алои оби Хизрро ту зъўн

یا بنوش آب الا آب خضر را تو زعون

Балки дроби Хизр бе ту на рангаст ва на лавн

بلکه درآب خضر بی تو نه رنگ است و نه لون

Гуфт бо холиқи оби ин ҳама аз оби мноз

گفت با خالق آب این همه از آب مناز

Аимлки хеши макаши пеши марон беш мтоз

ایملک خویش مکش پیش مران بیش متاز

Малик оташ гуфт аикаҳи ту он мазҳари бим

ملک آتش گفت ایکه تو آن مظهر بیم

Ки хӯрд оби зҷўии схтти нори ҷҳим

که خورد آب زجوی سخطت نار جحیم

Рухсатӣ то ки занами шуълаи барин ҷяши лӣим

رخصتی تا که زنم شعله برین جیش لئیم

Ки марои бурдани фармони ту Фхристи азим

که مرا بردن فرمان تو فخریست عظیم

Гуфт ҳон эй малики нори абас тунд машав

گفت هان ای ملک نار عبث تند مشو

ё ба таслими бимон ё ки бтъзим бирав

یا به تسلیم بمان یا که بتعظیم برو

Малик бод бигуфт изни даҳ эй лаҷаи ҷӯад

ملک باد بگفت اذن ده ای لجه جود

То бар андоз машони номи зоқлими вуҷӯд

تا بر انداز مشان نام زاقلیم وجود

Худ шаванд арҳмаҳ чун тайифаи оду самуд

خود شوند ارهمه چون طایفه عاد و ثمود

Аз дамӣ бар гслонми ман аз онҷмлаҳи ъқуд

از دمی بر گسلانم من از آنجمله عقود

Гуфт мФриби маро эй малик аз малики сипанҷ

گفت مفریب مرا ای ملک از ملک سپنج

Қисса аз од макун дод мазан боди мснҷ

قصه از عاد مکن داد مزن باد مسنج

Малики хок ки дар мағзи басӣ будаш шӯр

ملک خاک که در مغز بسی بودش شور

Гуфт эй сад чу сулаймони бҳзўри ту чу мӯр

گفت ای صد چو سلیمان بحضور تو چو مور

Аҷзи ман байну иҷозати даҳ ва бартоб сутур

عجز من بین و اجازت ده و برتاب ستور

То чу қоруни ҳамаро зиндаи намоями дргўр

تا چو قارون همه را زنده نمایم درگور

Гуфт на боди зи сарои малики хираи сарой

گفت نه باد ز سرای ملک خیره سرای

Оташ ангез машав хок махӯр аби мсоӣ

آتش انگیز مشو خاک مخور اب مسای

Чун маликҳои аносири босФи бозшднд

چون ملکهای عناصر باسف بازشدند

Ършёи ҷумлаи сӯии фарш бпрўоз шуданд

عرشیا جمله سوی فرش بپرواز شدند

Неи зҳқи ёваряшро ҳамаи ммтозшднд

نی زحق یاوریش را همه ممتازشدند

Ҷони бкФи барзадаи сафи ҳамдам ва ҳамроз шуданд

جان بکف برزده صف همدم و همراز شدند

То бикӯбанд билоди ҳама чун уммати лут

تا بکوبند بلاد همه چون امت لوط

ё намоянди нигини ончӣ змҳраст шурӯт

یا نمایند نگین آنچه زمهر است شروط

Хост то бар рахшон сиҳаҳ занад ҷброӣил

خواست تا بر رخشان صیحه زند جبرائیل

Ҷуст то азкФшоти ризқи ситади Микоил

جست تا ازکفشات رزق ستد میکائیل

Рафт то бар сарашони сувари дамади исрофил

رفت تا بر سرشان صور دمد اسرافیل

Тохт то аз танашони рӯҳи баради ъзроӣил

تاخت تا از تنشان روح برد عزرائیل

Шоҳ аз ишқ ба ҳақ боз напардохт бкс

شاه از عشق به حق باز نپرداخت بکس

Ки бадии ёрӣ ӯ ъотФти борӣу бас

که بدی یاری او عاطفت باری و بس

Шуд бмидону маҳосини бкФи дасти ниҳод

شد بمیدان و محاسن بکف دست نهاد

Гуфт эй қавм агарам боз ндонед нажод

گفت ای قوم اگرم باز ندانید نژاد

Манам онкас ки набии бӯса блбҳоим дод

منم آنکس که نبی بوسه بلبهایم داد

Ин суханро ҳамаи бишнида ва доред биёад

این سخن را همه بشنیده و دارید بیاد

Ҳаст оё зшмои кас ки кунад ёрии ман

هست آیا زشما کس که کند یاری من

ё нахоҳад зи пас иззати ман хории ман

یا نخواهد ز پس عزت من خواری من

Ивази ёрӣ ӯ санг задандаш бҷбин

عوض یاری او سنگ زدندش بجبین

Хӯни пешонӣ ӯ рафт бгрдўни зи замин

خون پیشانی او رفت بگردون ز زمین

Ҳркмондор задаш тир ба пайкари зкмин

هرکماندار زدش تیر به پیکر زکمین

Ҳар ситамкор задаш найза ба паҳлуи азкин

هر ستمکار زدش نیزه به پهلو ازکین

Ногаҳон хасм задаш теғи бдонсони брФрқ

ناگهان خصم زدش تیغ بدانسان برفرق

Ки шуд аз зарбаи ваии брнс ӯ дар хӯни ғарқ

که شد از ضربه وی برنس او در خون غرق

Омад аз захми фузун аз бар асби бзир

آمد از زخم فزون از بر اسب بزیر

Ҷисмаш аз найза чу дар беша ниҳон гардад шер

جسمش از نیزه چو در بیشه نهان گردد شیر

Бимнокони паии хӯн рехтанаш гашта далер

بیمناکان پی خون ریختنش گشته دلیر

Барқи шамшер ҳаме тофт ббрқи шамшер

برق شمشیر همی تافت ببرق شمشیر

Сараш аз тан бибареданд ва билразед фалак

سرش از تن ببریدند و بلرزید فلک

Ҷони Ҷайҳуни зғмши айш рибо шуд змлк

جان جیحون زغمش عیش ربا شد زملک