Дар раҳи шоми яке рӯзи бҳнгоми ғуруб

در ره شام یکی روز بهنگام غروب

Раҳ бдирӣ шуд шани оли алии зоҳли зунуб

ره بدیری شد شان آل علی زاهل ذنوب

Роҳибӣ буд дарони дайр мубарро зъиўб

راهبی بود درآن دیر مبرا زعیوب

Балки аз поки дилии огаҳ аз асрорғиўб

بلکه از پاک دلی آگه از اسرارغیوب

Дид як сӯии сипоҳии ҳамаи хӯни хори влӣим

دید یک سوی سپاهی همه خون خوار ولئیم

Гӯй бар бӯда ба талбиси зшитони раҷим

گوی بر بوده به تلبیس زشیطان رجیم

Ваз дигар сўосроӣии ҳама чун дритим

وز دگر سواسرائی همه چون دریتیم

Бастау хастау пажмурдау маҷрӯҳу сқим

بسته و خسته و پژمرده و مجروح و سقیم

Ногуҳ афтод нигоҳаши бснон ва сирчанд

ناگه افتاد نگاهش بسنان و سرچند

На сар чанд ки аз ҳасани маи анвар чанд

نه سر چند که از حسن مه انور چند

На ма чанд ки аз нури хури ховар чанд

نه مه چند که از نور خور خاور چند

На хур чанд ки аз талъати ҳақи мазҳар чанд

نه خور چند که از طلعت حق مظهر چند

Зоҳир аз носиаҳаш ҳишмат шоҳӣ нагирист

ظاهر از ناصیه اش حشمت شاهی نگریست

МхтФӣ дар Рахши осор ?алаӣ нагирист

مختفی در رخش آثار آلهی نگریست

Бал ба ғайбаши ҳашамӣ лоятаноҳӣ нагирист

بل به غیبش حشمی لایتناهی نگریست

Қудсёнро зҷлолш бгўоҳӣ нагирист

قدسیان را زجلالش بگواهی نگریست

Рӯй брсўии ъмркрд ки эй пушти сипоҳ

روی برسوی عمرکرد که ای پشت سپاه

Ин сркист ки Рахшади збрнизаҳ чу моҳ

این سرکیست که رخشد زبرنیزه چو ماه

Мондаи муштии зарам аз моли падари тоби сроаҳ

مانده مشتی زرم از مال پدر طاب ثراه

Зари бабри србдаҳ инкор макун узр махоҳ

زر ببر سربده انکار مکن عذر مخواه

Умраш аз паии зар дил бинавозед басар

عمرش از پی زر دل بنوازید بسر

Зонкаҳи ин сар набаред ӯ збдни ҷузи паии зар

زآنکه این سر نبرید او زبدن جز پی زر

Роҳиби он сар бигирифт ва ба фалаки суди афсар

راهب آن سر بگرفت و به فلک سود افسر

Дайрро аз рухи аўкрди пар аз шамсу қамар

دیر را از رخ اوکرد پر از شمس و قمر

Ҳотифии ногҳши азғиб сано хон гардид

هاتفی ناگهش ازغیب ثنا خوان گردید

К-эии дили афсурдаи ҳамаи мушкилат осон гардид

کای دل افسرده همه مشکلت آسان گردید

Ваҷҳи яздони чўзи эҳсони бтў меҳмон гардид

وجه یزدان چوز احسان بتو مهمان گردید

Дайри ту каъба шуд вкФри ту имон гардид

دیر تو کعبه شد وکفر تو ایمان گردید

Гуфт ё раби баҳақи исоу ҷоҳу фар ӯ

گفت یا رب بحق عیسی و جاه و فر او

Ҳам ба тӯҳмат зада Марям ки буд модар ӯ

هم به تهمت زده مریم که بود مادر او

Ки сухан гуяд аз ин сари лаби ҷонпарвар ӯ

که سخن گوید از این سر لب جان پرور او

То бидонам ки чаҳ оварда ҷаҳони барсар ӯ

تا بدانم که چه آورده جهان برسر او

Гуфт донам ки ғарибии туу мазлӯму қтил

گفت دانم که غریبی تو و مظلوم و قتیل

Лек моҳ фалак кистӣ эй шоҳи ҷалил

لیک ماه فلک کیستی ای شاه جلیل

Гуфт аз насли Муҳамади гули бустони халил

گفت از نسل محمد گل بستان خلیل

Падарами ҳайдари въми ҷаъфару аббосу Ақил

پدرم حیدر وعم جعفر و عباس و عقیل

Чунки роҳиб зуӣ ин гуфта ҷонсӯз шунид

چونکه راهب زوی این گفته جانسوز شنید

Зад басар рафт задаст ашк фишон ҷома дарид

زد بسر رفت زدست اشک فشان جامه درید

Ҳаии брхсораҳ ӯ чеҳра зҳсрт молида

هی برخساره او چهره زحسرت مالید

Гуфт эй кзтўи шабамро саҳар бахт дамид

گفت ای کزتو شبم را سحر بخت دمید

Србдў гуфт ки эй меҳру вафои рофеъи ту

سربدو گفت که ای مهر و وفا رافع تو

Дайни ҷадами багазин то ки шавам шоФъи ту

دین جدم بگزین تا که شوم شافع تو

Гуфт роҳиб ки бқрбони ту всонъи ту

گفت راهب که بقربان تو وصانع تو

Рустам аз бидъати таслис ва шудам тобеъи ту

رستم از بدعت تثلیث و شدم تابع تو

Субҳгоҳон ки умри србгрФти азкФи вай

صبحگاهان که عمر سربگرفت ازکف وی

Гуфт бо нола ки эй фирқаи дилдодаи бағӣ

گفت با ناله که ای فرقه دلداده بغی

Дигари ин тофтаи сарро мФрозид ба не

دیگر این تافته سر را مفرازید به نی

Ки басӣ манзалаташ ҳаст брдоўри ҳӣ

که بسی منزلتش هست برداور حی