Гуфт сакина бо падар нест агар чаҳ қобилам

گفت سکینه با پدر نیست اگر چه قابلم

Мондани қатлгоҳро беш з ҳар чаҳ моилам

ماندن قتلگاه را بیش ز هر چه مایلم

Лек чаҳ суд каз ?бирти бараду бузади муваккилам

لیک چه سود کز برت برد و بزد موکلم

Бори фироқи дӯстон бскаҳ нишаста брдлм

بار فراق دوستان بسکه نشسته بردلم

На сари онкӣ дил кунам ман зи замини Карбало

نه سر آنکه دل کنم من ز زمین کربلا

На дили онкии сркнм бо ту бдшти нинаво

نه دل آنکه سرکنم با تو بدشت نینوا

Ёрб каси бурузи ман ҳеҷ мабод мубтало

یارب کس بروز من هیچ مباد مبتلا

« пардаи даридаи ҳавои боркшидаҳи ҷафо

«پرده دریده هوا بارکشیده جفا

Силсилау ғули куҳан ҷон газадам ҳамеи знў

سلسله و غل کهن جان گزدم همی زنو

Ранҷи сафар ҳаме кунад хирмани тоқатами дарав

رنج سفر همی کند خرمن طاقتم درو

Оҳ ки сорибони ман пар нафасаст вкми шинав

آه که ساربان من پر نفس است وکم شنو

« аикаҳ маҳор мекашӣ сабр кун ва сабк бирав

«ایکه مهار میکشی صبر کن و سبک برو

Гоҳи савор гаштанам нест ҷҳозу маҳмилӣ

گاه سوار گشتنم نیست جهاز و محملی

Вақти пиёда бурданам нест бисоту маҳфилӣ

وقت پیاده بردنم نیست بساط و محفلی

Зини ҳамаи бдтронкаҳи неи васли турои васоилӣ

زین همه بدترآنکه نی وصل ترا وسایلی

« бор бияфканад шутур чун бирасад бмнзлӣ

«بار بیفکند شتر چون برسد بمنزلی

Чун сарат аз бдохтрони меҳри сифат ба не шавад

چون سرت از بداختران مهر صفت به نی شود

Мояи сӯзу сози ман ҷилвау савт вай шавад

مایه سوز و ساز من جلوه و صوت وی شود

Умри басар расидаам нури туроба пай шавад

عمر بسر رسیده ام نور ترابه پی شود

« маърифати қадимро баъди ҳиҷоб кӣ шавад

«معرفت قدیم را بعد حجاب کی شود

Аикаҳи зи поки доманати соҳиби маҳди ман тўӣӣ

ایکه ز پاک دامنت صاحب مهد من توئی

Вази суханони ҷони Фзои воҳби шаҳди ман тўӣӣ

وز سخنان جان فزا واهب شهد من توئی

Дод нмибрми бкси довари аҳди ман тўӣӣ

داد نمیبرم بکس داور عهد من توئی

« ахри қасди ман тўӣии ғояти ҷаҳди ман тўӣӣ

«اخر قصد من توئی غایت جهد من توئی

Ҷони ду оламати фидои байни бетони асири ман

جان دو عالمت فدا بین بتن اسیر من

Ъусрати ман маҷори ту шафқати ту мҷири ман

عسرت من مجار تو شفقت تو مجیر من

Пои бкҷои нуҳум ки неи ғайри ту дастгири ман

پا بکجا نهم که نی غیر تو دستگیر من

« зикри ту аз забони ман фикри ту аз замири ман

«ذکر تو از زبان من فکر تو از ضمیر من

Сари зи сиёҳи мъҷрми меҳри наҳуфта дар ғсқ

سر ز سیاه معجرم مهر نهفته در غسق

Зарди рухами згрду хӯни моҳи гирифта дар шафақ

زرد رخم زگرد و خون ماه گرفته در شفق

Сурхи лабам зтшнгӣ гашта кабӯду хӯрдаи шқ

سرخ لبم زتشنگی گشته کبود و خورده شق

Гар назарӣ кунӣ кунад куштаи сабзи ман варақ

گر نظری کنی کند کشته سبز من ورق

Ема бонувони дайни вай дар дарҷи лами изл

ایمه بانوان دین وی در درج لم یزل

Ҷайҳуни рози умри худ марсияи ту моҳасал

جیحون راز عمر خود مرثیه تو ماحصل

Хосса чаҳ тавъам оварам мадҳи турои баҳри ғазал

خاصه چه توأم آورم مدح ترا بهر غزل

Шайхи адиби порсӣ нек сарояд ин мисл

شیخ ادیب پارسی نیک سراید این مثل