Илоҳии раҳи намои сӯии худ ин мадҳуши ғофил ро
الهی ره نما سوی خود این مدهوش غافل را
зи дардати ҷомаи зеби доғ чун товус кун дил ро
ز دردت جامه زیب داغ چون طاووس کن دل را
Барад бетоқатӣ аз олам ҳастӣ буруни дил ро
برد بیطاقتی از عالم هستی برون دل را
Тапидани бол парвозаст мурғи ним бсмл ро
تپیدن بال پرواز است مرغ نیم بسمل را
Таби ишқати чунон дар оташ бетобӣ ам дорад
تب عشقت چنان در آتش بیتابیام دارد
Ки шарён аз тапидан дар фалохан май наад дил ро
که شریان از تپیدن در فلاخن مینهد دل را
Бро аз хеш ва дар гулзори мақсад Комронӣ кун
برآ از خویش و در گلزار مقصد کامرانی کن
зи худ рафтан ба солик мекунад наздики манзил ро
ز خود رفتن به سالک میکند نزدیک منزل را
Шавад аз ҷунбиши гаҳвораи хоби Тифли сангин тар
شود از جنبش گهواره خواب طفل سنگینتر
Тапидани бештар ғофил кунад дилҳои ғофил ро
تپیدن بیشتر غافل کند دلهای غافل را
зи тӯфони ҳаводиси файзи аҷзат эминӣ бахшад
ز طوفان حوادث فیض عجزت ایمنی بخشد
Шикастан май баради ҷӯё ба соҳили киштии дил ро
شکستن میبرد جویا به ساحل کشتی دل را