Мустағнӣ аз меоем зи ҷони нигоҳ ӯ

مستغنی از می آیم ز جان نگاه او

Моро басаст косаи чашми сиёҳ ӯ

ما را بس است کاسهٔ چشم سیاه او

Арбоби ҷустуҷӯӣ , ба роҳаш супурда анд

ارباب جستجوی، به راهش سپرده اند

Онро ки нест дидаи бениш ба роҳ ӯ

آن را که نیست دیدهٔ بینش به راه او

Бдмстиӣ ки чашми ту дишаб ба кори барад

بدمستیی که چشم تو دیشب به کار برد

Бошад забон ҳар мижаи ?ути узрхоҳ ӯ

باشد زبان هر مژه ات عذرخواه او

Аз нисбатӣ ки ҳаст ба рӯй ту моҳ ро

از نسبتی که هست به روی تو ماه را

Бар осмони фахр бар қасди кулоҳ ӯ

بر آسمان فخر بر قصد کلاه او

Доим ба нози болаш роҳат бидода пушт

دایم به ناز بالش راحت بداده پشت

Ҳар дил ки нӯки он мижа шуд такяи гоҳ ӯ

هر دل که نوک آن مژه شد تکیه گاه او

Маҳрӯми мондаи онкии зи файз инобат аст

محروم مانده آنکه ز فیض انابت است

Ҷӯё басаст ҷурм накардани гуноҳ ӯ

جویا بس است جرم نکردن گناه او