Сари кӯе буд ъшртгаҳи мо ё гулистонӣ

سر کویی بود عشرتگه ما یا گلستانی

Биҳишти мост дар ҳар ҷо ки бошад рӯй хандонӣ

بهشت ماست در هر جا که باشد روی خندانی

Ту чун масти хироми ое ба гулшан , андалебон ро

تو چون مست خرام آیی به گلشن، عندلیبان را

з ҳар пар чун дами товуси раведи чашми ҳайронӣ

ز هر پر چون دم طاووس روید چشم حیرانی

Марои сарвии рабӯд аз худ ки дар ишқаши асирон ро

مرا سروی ربود از خود که در عشقش اسیران را

зи пероҳан чу қамарӣ нест бар ҷои ҷузи гиребонӣ

ز پیراهن چو قمری نیست بر جا جز گریبانی

Шаби маҳтоб бо ҳар гули замини лутф чаман бошад

شب مهتاب با هر گل زمین لطف چمن باشد

Аз ин як барг насрин мешавад олами гулистонӣ

از این یک برگ نسرین می شود عالم گلستانی

Чаҳ бок аз куштани ман дасту теғӣ гар кунӣ рангин

چه باک از کشتن من دست و تیغی گر کنی رنگین

зи бас озодаам , гирдам нагирад тарафи домоне

ز بس آزاده ام، گردم نگیرد طرف دامانی

Гирифторӣаст ҷӯёи боиси ҷамъияти хотир

گرفتاریست جویا باعث جمعیت خاطر

Дилам ҷамъаст дар банди сари зулфи парешоне

دلم جمع است در بند سر زلف پریشانی