Сохт ҳар кас аз таваккули такяи гоҳи хеш ро

ساخت هر کس از توکل تکیه گاه خویش را

Аз хасу хор хатар пардохт роҳи хеш ро

از خس و خار خطر پرداخت راه خویش را

Ҳамчуи доғ лолаам дар дил гиреҳ гардӣда аст

همچو داغ لاله ام در دل گره گردیده است

Бскаҳ медорам ниҳон дар синаи оҳи хеш ро

بسکه می دارم نهان در سینه آه خویش را

Дар қатор бегноҳонт шумурдан ме тавон

در قطار بی گناهانت شمردن می توان

Гар туоне дар шумори ореи гуноҳи хеш ро

گر توانی در شمار آری گناه خویش را

Буд дар гаҳвораам дили мурғ даст омӯз ишқ

بود در گهواره ام دل مرغ دست آموز عشق

Дар канори барқи прўрдми гиёҳи хеш ро

در کنار برق پروردم گیاه خویش را

Гарна лутфат ҳар саҳар аз хоки брмигирдш

گرنه لطفت هر سحر از خاک برمیگیردش

Меҳр чун бар чарх андозад кулоҳи хеш ро

مهر چون بر چرخ اندازد کلاه خویش را

Файз бениш ёфт ҷӯёи дидаи доғи дилам

فیض بینش یافت جویا دیدهٔ داغ دلم

Бскаҳи дздидми зи шарм ӯ нигоҳи хеш ро

بسکه دزدیدم ز شرم او نگاه خویش را