Дорад ҳамеша ишқи сухани нотавони маро

دارد همیشه عشق سخن ناتوان مرا

Дар тобу таб чу шамъ фиканда забони маро

در تاب و تب چو شمع فکنده زبان مرا

Дар тангнои ҷисми зи забти фиғони шикофт

در تنگنای جسم ز ضبط فغان شکافت

Мнқорўор ҳар қалами устихони маро

منقاروار هر قلم استخوان مرا

Аз хорхори новаки мижгон ӯ намонад

از خارخار ناوک مژگان او نماند

Ҷузи устихону пӯст ба тан чун камони маро

جز استخوان و پوست به تن چون کمان مرا

Мснўнм аз гудози муҳаббат ки афканд

مصنونم از گداز محبت که افکند

Бар пои сарви ёр чу оби равони маро

بر پای سرو یار چو آب روان مرا

То кӣ зи ошнои сангин дилон занад

تا کی ز آشنایی سنگین دلان زند

Саррофи ишқ бар маҳаки имтиҳони маро

صراف عشق بر محک امتحان مرا

Андеша карданӣаст саропоӣ ӯ вале

اندیشه کردنی است سراپای او ولی

Бардаи хаёли мӯии камар аз миёни маро

برده خیال موی کمر از میان مرا

Лухти дили бириштау мушти сиришки талх

لخت دل برشته و مشت سرشک تلخ

Дар роҳи ҷустуҷӯии ту баси обу нони маро

در راه جستجوی تو بس آب و نان مرا

Ҷӯёи бтрзи он ғазал соибаст ин

جویا بطرز آن غزل صائب است این

Дар коми ҳамчу ғунча нагардад забони маро

در کام همچو غنچه نگردد زبان مرا