Рашк оядам ба ишқи худододи андалеб

رشک آیدم به عشق خداداد عندلیب

Дар нола нест ҳеҷ каси устоди андалеб

در ناله نیست هیچ کس استاد عندلیب

Ашкам гулоб гашта зи мижгон фурӯ чакад

اشکم گلاب گشته ز مژگان فرو چکد

Ҳар гуҳ ба гӯши дил шинавам дод андалеб

هر گه به گوش دل شنوم داد عندلیب

Глризўор аз нафасами шуъла май ҷаҳд

گلریزوار از نفسم شعله می جهد

Оташ фурӯз дил шудаи фарёди андалеб

آتش فروز دل شده فریاد عندلیب

Ҷӯё ба ғайри ёр ба пеш касе манол

جویا به غیر یار به پیش کسی منال

Ҷузи гӯши гул ки мешунӯд дод андалеб ?

جز گوش گل که می شنود داد عندلیب؟