Бскаҳи гирди кулуфташ бастааст роҳ аз шаш ҷиҳат

بسکه گرد کلفتش بسته است راه از شش جهت

Чун лаҳад тангаст бар дили дастгоҳ аз шаш ҷиҳат

چون لحد تنگست بر دل دستگاه از شش جهت

Ҳамчуи буии ғунча аз ёди ту ҳар шаб то саҳар

همچو بوی غنچه از یاد تو هر شب تا سحر

Гашта моро бистари гули такяи гоҳ аз шаш ҷиҳат

گشته ما را بستر گل تکیه گاه از شش جهت

Ҳар тарафи девонаи сон зон рӯй май байнам ки ҳаст

هر طرف دیوانه سان زان روی می بینم که هست

Ҷилваи дидори мақсӯди нигоҳ аз шаш ҷиҳат

جلوهٔ دیدار مقصود نگاه از شش جهت

Тираи рӯзони туро аз тангнои осмон

تیره روزان تو را از تنگنای آسمان

Баста шуд монанди хӯни мурдаро аз шаш ҷиҳат

بسته شد مانند خون مرده را از شش جهت

Киштии мо эминаст аз чори мавҷи ҳодисот

کشتی ما ایمن است از چار موج حادثات

Шуду лой « панҷ тан » моро паноҳ аз шаш ҷиҳат

شد و لای «پنج تن» ما را پناه از شش جهت

Ин ҷавоби он ғазали ҷӯё ки мегуяд ваҳид : ‏

این جواب آن غزل جویا که می گوید وحید:‏

‏ « ҳамчуи шаб зулфаш кунад рӯзами сиёҳ аз шаш ҷиҳат » ‏

‏«همچو شب زلفش کند روزم سیاه از شش جهت»‏