Моя эй аз хӯни дилу згриаҳ сомонӣ надошт

مایه ای از خون دل و زگریه سامانی نداشت

Ҳар ки чун мино ба базмати чашм гарӣоне надошт

هر که چون مینا به بزمت چشم گریانی نداشت

Бар ҷунунами вусъати ин арсаи доими танг буд

بر جنونم وسعت این عرصه دایم تنگ بود

Ҷома урёнӣам чун дашт домоне надошт

جامهٔ عریانی ام چون دشت دامانی نداشت

Аз тапиданҳои бсмл шарм меояд маро

از تپیدنهای بسمل شرم می آید مرا

ӣнқадарҳо аз барои рафтанаш ҷонӣ надошт

اینقدَرها از برای رفتنَش جانی نداشت

Дар саропои ханҷарашро бскаҳ бишикастам навад

در سراپا خنجرش را بسکه بشکستم نود

Дар танам аз устихони калакӣ ки пайконе надошт

در تنم از استخوان کلکی که پیکانی نداشت

Ҳар кудуратро кушодӣ ҳаст ҷӯё кас надид

هر کدورت را گشادی هست جویا کس ندید

Ҳеҷ кҳсорӣ ки дар паҳлу биёбоне надошт

هیچ کهساری که در پهلو بیابانی نداشت