Ёди айёмӣ ки ҷӯши гули диламро шод дошт

یاد ایامی که جوش گل دلم را شاد داشت

Бо ҳазорон буд афғонӣ ки сад фарёд дошт

با هزاران بود افغانی که صد فریاد داشت

Машқи битобии расонидами зи файзи изтироб

مشق بیتابی رسانیدم ز فیض اضطراب

Дили тапиданҳо хавоси силӣ устод дошт

دل تپیدنها خواص سیلی استاد داشت

Сӯрат ӯ бскаҳи шаб бар пардаҳои дили нигошт

صورت او بسکه شب بر پرده های دل نگاشت

Чашм аз мижгони ту гӯйии хома беҳзод дошт

چشم از مژگان تو گویی خامهٔ بهزاد داشت

Захмҳои синааш миннати каш марҳам нашуд

زخمهای سینه اش منت کش مرهم نشد

Ҳар ки ҳамчун лола бар дили доғ модарзод дошт

هر که همچون لاله بر دل داغ مادرزاد داشت

Ҳамчуи мўсиқор ҳар шаб то саҳари ҷӯёи зғм

همچو موسیقار هر شب تا سحر جویا زغم

Устихони паҳлуами як як ҷудо фарёд дошт

استخوان پهلوم یک یک جدا فریاد داشت