Завқ дарвешӣам аз олами асбоб бас аст

ذوق درویشی ام از عالم اسباب بس است

Шамъи кофурии ман партави маҳтоб бас аст

شمع کافوری من پرتو مهتاب بس است

Соқӣ аз ҳадати табъам нае огоҳ ҳануз

ساقی از حدت طبعم نه ای آگاه هنوز

Теғам ва нест марои ҳоҷат май , об бас аст

تیغم و نیست مرا حاجت می، آب بس است

Гар ба матлаб нарасм нест зи дун ҳимматӣ ам

گر به مطلب نرسم نیست ز دون همتی ام

Шудаам толиби он гавҳар ноёб , бас аст

شده ام طالب آن گوهر نایاب، بس است

Ҳайф аз он дида каз ӯ қатра ашкӣ начакад

حیف از آن دیده کز او قطره اشکی نچکد

Боиси зинати дарё дар сероб бас аст

باعث زینت دریا در سیراب بس است

‏и равшан аз партав ишқаст чароғами ҷӯё

‏ روشن از پرتو عشق است چراغم جویا

Бар серуми сояи он меҳри ҷҳонтоб бас аст

بر سرم سایهٔ آن مهر جهانتاب بس است