намекунад чашми ту то бихўди з соғар гашта аст

می کند چشم تو تا بیخود ز ساغر گشته است

Он қадри мастӣ ки мижгони ҳам аз ӯ баргашта аст

آنقدر مستی که مژگان هم از او برگشته است

Дар раҳи шавқи ту аз баси пар бурун оварда аст

در ره شوق تو از بس پر برون آورده است

Номаам мустағнӣ аз бол кабӯтар гашта аст

نامه ام مستغنی از بال کبوتر گشته است

Корҳои чарх аз бас бенизом афтода аст

کارهای چرخ از بس بی نظام افتاده است

Осмонҳо гўиёи авроқ абтар гашта аст

آسمانها گوییا اوراق ابتر گشته است

Чун тавонам гирди дилро манъи кулуфт аз ғамаш

چون توانم گرد دل را منع کلفت از غمش

Шишаи афлок аз оҳам мукаддар гашта аст

شیشه افلاک از آهم مکدر گشته است

Чораи саргаштагиҳоро мҷўӣ аз осмон

چارهٔ سرگشتگی ها را مجوی از آسمان

Чун ту ҷӯё ӯ ҳам аз бечорагӣ саргашта аст

چون تو جویا او هم از بیچارگی سرگشته است