Май намояд дар шаби торики роҳи давр ро

می نماید در شب تاریک راه دور را

Чашмӣ аз шамъаст равшантар Асои кӯр ро

چشمی از شمع است روشن تر عصای کور را

Рустамӣ , то чун камони ҳалқа бар худ ғолибӣ

رستمی، تا چون کمان حلقه بر خود غالبی

намекунад гирдоварӣ баргаштан аз худ зӯр ро

می کند گردآوری برگشتن از خود زور را

Дар паноҳи аҷзи эмини гаштам аз ҷаври сипеҳр

در پناه عجز ایمن گشتم از جور سپهر

Раҳзанӣ дар пай набошад корвони мӯр ро

رهزنی در پی نباشد کاروان مور را

Шухӣ мижгон шуд аз бемории чашми ту беш

شوخی مژگان شد از بیماری چشم تو بیش

Изтироби набзи афзӯнтар буд ранҷур ро

اضطراب نبض افزون تر بود رنجور را

Ишқро нозам ки чун бар тахт истиғно нишаст

عشق را نازم که چون بر تخت استغنا نشست

Кард кашкули гадои косаи фағфур ро

کرد کشکول گدایی کاسهٔ فغفور را